07-02-06

IMOG houdt rook onder controle

Wie vorige week de beelden van de webcam op de Sint-Maartenstoren bekeek, zal gemerkt hebben dat Kortrijk baadde in een dichte, geel-bruine mist. Het KMI verspreidde het ene fijnstofalarm na het andere. In onze streek hadden wij te kampen met de vuilste lucht van het land. Wat zeker is, is dat dit niet aan de vuilverbrandingsoven van IMOG in Harelbeke te wijten was. De afvalintercommunale laat sinds 2000 alleen nog waterdamp en stikstof (het grootste bestanddeel van propere lucht) ontsnappen. De foto toont wel rook - ergens in Nederland -, maar niet die van IMOG.
 
De afvalverbrandingsinstallatie in de Kortrijksesteenweg in Harelbeke liet in de eerste helft van december van vorig jaar 0,0237 miljardste van een gram (nanogram) dioxines per kubieke meter rook vrij door de schouw. De week ervoor was het nog minder: 0,0161 nanogram. Dat is twee keer niets. De heel strenge Vlaamse norm voor afvalverbranding is 0,1 nanogram toxische equivalenten.
 
Van de rook van de IMOG-oven worden ononderbroken stalen genomen en onderzocht sinds de ingebruikname van een nieuwe rookgaswassing in 2000. De resultaten gooit de intercommunale ongecensureerd op straat: op grote elektronische borden aan de Kortrijksesteenweg en aan de achterkant van het complex aan het jaagpad langs de Leie verschijnen continu de cijfers van de gemeten vervuiling.
 
Uit de resultaten van de metingen blijkt dat IMOG permanent ver onder de Vlaamse norm blijft. Slechts heel zelden wordt die norm overschreden, bijvoorbeeld als er aan de schouw moet gewerkt worden, zoals eind 2004. Maar veertien dagen later was de emissie weeral gezakt tot de helft van de toegestane hoeveelheid en nog veertien dagen later tot een twintigste. Vaak scoort IMOG resultaten zoals 0,00036 miljardste van een gram (april 2005); minder kan niet.
 
Mouwfilter
 
IMOG had het nochtans op het einde van de vorige eeuw niet onder de markt. In 1998 moest de intercommunale, die stookt sinds 1977 (75.000 ton per jaar), een eerste keer haar verbrandingsinstallatie stopzetten omdat er teveel dioxines uit de schouw kwamen. Na aanpassingswerken mocht de oven weer werken. Maar officiële controles constateerden veel te hoge vervuilingswaarden, tot 54 keer het toegelaten maximum. Toch was de rookgaswassing in Harelbeke toen amper vier jaar oud.
 
Omdat er met de openbare gezondheid niet gespot wordt, besliste de raad van bestuur in 1999 dan ook radikaal de oven voor lange tijd te sluiten en te investeren in de beste rookgaswassing die er op de markt te vinden was. Intussen moest de intercommunale de dagelijkse aanvoer van huisvuil zien te verbranden in andere installaties. Die noodoplossing kostte IMOG toen bijna 130 miljoen frank.
 
Niet minder dan 435 miljoen frank werd besteed aan een installatie die een hoogtechnologische 'mouwfilter' bevat. Toen was dat de enige installatie in België die zowel dioxines als furanen en stikstofdioxides kon vernietigen. Dioxines worden ontbonden tot onschadelijke stoffen als water, CO² en chloor. Een denox-installatie splijt de stikstofdioxides in water en stikstof, het grootste bestanddeel van lucht. Ook de schoorsteen werd binnenin helemaal vernieuwd. Anders liep men het risico dat de dioxines in de samengekoekte asse toch nog in de rook zouden terechtkomen.
 
Na de ingebruikname van die nieuwe installatie in 2000 verloopt alles zoals het hoort. IMOG-directeur Jacques Soenens wijst er graag op dat de afvalverbranding zoveel strenger wordt aangepakt dan bijvoorbeeld de industrie. Nochtans maakt de huisvuilverbranding nog geen 1 percent uit van de totale industriële uitstoot. Als alle privébedrijven die de normen niet halen, worden stilgelegd, dan zou het wel eens kunnen dat de economische bedrijvigheid zware klappen krijgt.
 

De commentaren zijn gesloten.