26-01-06

Jan Dhaene, onze correspondent in Palestina (2)

Jan Dhaene is nog altijd in Palestina als officieel waarnemer van de Europese Unie bij de parlementsverkiezingen. Het is geen gemakkelijke opdracht om democratische verkiezingen te houden in een land in oprichting, geteisterd door binnen- en buitenlands geweld. Niettemin lijken de verkiezingen redelijk democratisch verlopen te zijn, ondanks inmenging van Israel. Of de kiezer altijd gelijk heeft, laat ik in het midden. Daarover heeft Jan, die naar de Gaza-strook trok - ook wel 's werelds grootste gevangeniskamp genoemd -, wel een mening.

 
Verslag van Election Day 25 januari 2006
 
Vanmorgen vroeg opgestaan en naar het postkantoor gegaan aan de Damascus gate in Oost-Jeruzalem. Het was er druk: veel pers en waarnemers, en ook behoorlijk wat kiezers. Het was goed georganiseerd met een rij wachtenden buiten, en ongeveer 20 kiezers binnen aan 8 loketten. De kiezer krijgt zijn twee stembiljetten, en moet ze invullen zonder privacy. De postbeambte steekt ze dan in een speciale postbus. (Israel, dat Oost-Jeruzalem bezet en geannexeerd heeft zonder enige internationale erkenning, wil geen echte stemlokalen maar wil dat de kiezers hun stem opsturen zoals andere kiezers in het 'buitenland'. Israel vreest dat het toestaan van stemlokalen impliciet het opgeven van Oost-Jeruzalem zou zijn. N.v.d.r.)
 

Dan met busje vertrokken naar Gaza. Het land is zeer groen in de winter. Amandelbomen staan al in bloei, hier en daar Israelische kazernes, hoe dichter bij Gaza,hoe meer. De grensovergang is gigantisch groot en doet mij denken aan de vroegere DDR. Toch iets vriendelijker, maar dat is misschien omdat we waarnemers zijn. Na de grens nemen we plaats in een wrak van een oude mercedes taxi. Met twee politiewagens voor en een achter rijden we met loeiende sirenes door Gaza.
 
De eerste indruk van Gaza is een shock (die ik verwachte): een kapotte puinhoop. Ik heb al veel gezien in Albanie, maar dit slaat alles. Eerst  naar het dorp Bet Hanon: een menigte wacht ons op. Door die sirenes raken ze opgewonden. Veel kinderen met partijvlaggen: veel geel (Fatah) en vooral groen(Hamas). Eerst begreep ik niet wat er aan de hand was, maar de mensen waren gewoon zo enthousiast dat ze mochten gaan stemmen. Democratie is hier een feest: daar kunnen we nog iets van leren.
 
 
De kieskantoren waren in de sporthal, zeer goed georganiseerd. Er werden niet veel mensen tegelijk binnengelaten. Er waren getuigen van alle partijen: dat is ook beter dan bij ons. De participatie was enorm.
 
Dan naar Jabailja: een nieuwe wijk, en relatief proper. De stembureaus staan in Faludja Secundary School. Ook een grote mengte buiten en campagne tot de laatste snik. Binnen op speelplaats is alles rustig. De mensen zijn blij ons te zien en stellen vragen wat we ervan vinden. We geven complimentjes en die verdienen ze ook. Dit is een voorbeeld voor heel de wereld.
 

Dan naar Gaza City, Al Carmel: een zeer grote school met 10 bureaus, zeer goede sfeer. Daarna lunch met zicht op zee: prachtig om die vrije horizon te zien. De vissers kunnen 6 mijl in zee gaan, maar worden vaak lastiggevallen door Israelische kustwacht. We zien de kapotgeschoten haven: troosteloos.
 
In het media center ontmoeten we Nabil Shad: topman van Fatah. Hij is zegezeker. Radio 2 West-Vlaanderen belt mij op voor een interview. De baas van Fatah in Gaza is daarentegen veeleer pessimistisch omdat de partijwerking van Fatah nog onvoldoende uitgebouwd is. Ze hadden toch de macht en hebben dit verwaarloosd. Ook zijn er spanningen tussen de groep die van Beiroet kwam en de bevolking die er al woonde. Die verdeeldheid speelt hen parten.
 
Daarna terug met gierende banden naar de grens. Het lijkt wel een film. Aan de grens moeten we nog hele tijd wachten voor we eindelijk door mogen. In de auto horen we eerste exit-polls: 40 voor Fatah, 30 voor Hamas. Met die kennis gaan we een pint drinken. Ik ontmoet VRT-journalist Rudy Vranckx. 's Anderendaags ontwaken wij met een politeke kater, want de uitslag geeft Hamas, de radicaal-islamitische beweging, gewonnen.
 
Jan Dhaene

ook fotograaf van dienst

De commentaren zijn gesloten.