19-01-06

Imog als oudijzermarchand

Imog, de afvalintercommunale van het Kortrijkse, heeft jaarlijks zowat 2,5 miljoen kilo schroot te koop. Dat kan nogal wat opbrengen. De procedure verliep niet helemaal probleemloos, maar uiteindelijk kon Imog ingaan op het bod van de Deerlijkse schroothandelaar Casier Recycling nv.

 

 

 

 

 

 

 

Ik zie de eenarmige 'slunsepiet' nog voor de deur staan in de Roterijstraat: of we geen slunsen (vodden) mee te geven hadden. Als kind van de jaren vijftig was ik vooral onder de indruk van de honden die zijn kar trokken. De voddenopkoper gaf ook geld voor metalen, per kilo ter plekke afgerekend. Nu ga je met metaalafval naar het containerpark en je bent blij dat je er gratis van af bent. Ook recupereert Imog schroot uit het grof huisvuil.

 

Jaarlijks verzamelt Imog zelf zowat 300 ton schroot. De gemeenten van de intercommunale verzamelen op hun containerparken (ingericht door Imog) 2.186 ton metalen. Grootste inzamelaar is Stad Kortrijk, jaarlijks zowat 600 ton. Op de grondstoffenmarkt wordt sinds enkele jaren veel geld betaald voor schroot. Voor Imog en partnergemeenten komt het erop aan een redelijke prijs te krijgen voor hetgeen zij verzamelen.

 

In september 2005 lanceerde Imog een algemene offerteaanvraag. Het bestek werd opgevraagd door vier belangstellende firma's, en twee daarvan deden een bod op de regionale schroothoop: de firma's Sita Recycling Services van Beerse en Casier Recycling nv van Deerlijk.

 

Beide biedingen waren niet helemaal vergelijkbaar. Om een gemotiveerde beslissing te kunnen nemen, werd een extra onderhandelingsronde ingeschakeld. Beide bieders werden uitgenodigd hun offerte toe te lichten en hun 'beste en laatste offerte' te doen tegen 16 januari 2006. Zij gingen daar alletwee op in.

 

Het administratief onderzoek van de biedingen gaf volgende resultaten. Er is vastgesteld dat beide offerten voldoen aan de vereisten van het bestek met betrekking tot financiële en economische draagkracht. Ook wat technische bekwaambeid betreft, kunnen beide firma's de nodige adelbrieven voorleggen. Beide bieders scoren eveneens het maximum op dienstverlening (administratie, beschikbare voertuigen en containers, voldoende personeel, dienstverlening in de vakantieperiode, enzovoort).

 

Per slot van rekening rest alleen nog de geboden prijs om een onderscheid te maken tussen de beide kandidaten. Nu geven ze wel allebei dezelfde prijs per ton zeker (104,98 euro per ton)! Maar dat komt omdat ze beiden hun offerte moesten baseren op dezelfde prijsindex. Het enige verschil dat kan geconstateerd worden, is hetgeen van de geboden brutoprijs wordt afgetrokken om de vervoerskosten te dekken. Casier, een streekeigen bedrijf, vraagt 58 euro per rit (voor in totaal 714 vrachten). Sita, uit het verre Beerse, moet minimum 77,40 euro en voor bepaalde ophaalplaatsen zelfs 104,40 euro per rit aftrekken. De schrootladingen die Imog zelf verzamelt, worden met eigen transportmateriaal naar de opkoper gebracht en kennen dus geen aftrek voor vervoer.

 

Doordat Casier kan profiteren van zijn voordeliger ligging, is zijn offerte de beste. De Deerlijkse firma geeft in totaal 219.568,28 euro voor het schroot van Imog en de Imog-gemeenten. De raad van bestuur van Imog heeft eergisteren dan ook het schroot van Imog zelf gegund aan Casier. Voor het schroot van de gemeentelijke containerparken, moet eerst nog de instemming gevraagd worden van de respectievelijke gemeentebesturen; als die het nodig vinden, kunnen zij zelf een koper zoeken, maar daar is niet veel kans toe. De overeenkomsten gelden voor 3 jaar en zijn daarna verlengbaar met 2 jaar.

De commentaren zijn gesloten.