16-11-05

Wat met de kakdoeken?

 

Wegwerpluiers vormen ongeveer 5 % van het afval dat verbrand wordt omdat men er niets anders mee kan aanvangen. In Vlaanderen belanden er per jaar 316 miljoen van die luiers in de vuilnisbak. Enkele firma's proberen de gemeenten te overhalen tot gescheiden inzameling. De gemeenten aangesloten bij IMOG doen voorlopig niet mee.


Een interessante discussie meegemaakt op de raad van bestuur van de afvalintercommunale IMOG (Intergemeentelijke maatschappij voor openbare gezondheid in het gewest Kortrijk). We zitten op een pamperberg. Doen we iets en zo ja wat?

Aparte luierinzameling

In bepaalde gemeenten, niet in IMOG -land, lopen proefprojecten om wegwerpluiers apart in te zamelen en te laten recycleren, bijvoorbeeld in Turnhout. De resultaten zijn voorlopig niet overtuigend. Huis-aan-huisinzameling heeft geen succes, om privacyredenen. Niemand zet graag het tastbare bewijs van zijn incontinentie op straat. Inzameling in containerparken brengt daarenboven problemen van hygiëne, gezondheid en geurhinder mee. Om de ingezamelde luiers te recycleren, is er nog maar één bedrijf op de markt. Het is niet evident dat men zich als gemeente overlevert aan de onberekenbare wensen van een dergelijk feitelijk monopolie. Ook vergt het opzetten van een nieuwe inzamellijn een pak investeringen; denk aan speciale ophaalwagens, aparte zakken in een andere kleur, speciaal ontworpen containers, enzovoort.

Ook in Nederland, waar men al langer experimenteert, gaat het niet goed met de luierinzameling voor recyclage. Hoewel de overheid die aparte inzameling promoot, zijn er maar 1 op 6 gemeenten die erin stappen. De hoge kostprijs verklaart voor een deel de terughoudendheid. Maar er is ook twijfel gerezen over de winst voor het milieu; recyclage is immers geen gemakkelijke opgave. Overigens is er maar één bedrijf dat luiers recycleert: Knowaste. Zonder concurrentie is er geen zicht op de redelijkheid van de aangerekende kosten.

Vandaar dat algemeen directeur ing. Jacques Soenens van IMOG het voorlopig afraadt om te beginnen met een aparte luierinzameling.


Katoenen luiers

Wel promoot IMOG de herbruikbare luiers. Verschillende IMOG-gemeenten, waaronder Kortrijk, subsidiëren het gebruik van die luiers. Het gaat om katoenen luiers die ingepast kunnen worden in een plastieken broekje. Een IMOG-bestuurder opperde het idee om die luiers nog meer te promoten. Maar ook dat idee was geen lang leven beschoren, want Veerle Deconinck (sp.a), oppositievertegenwoordiger van Waregem in het IMOG-bestuur, verhief even haar stem: “De terugkeer naar de katoenen luiers is een idee van het mannenvolk. Wie van jullie heeft ooit een kakdoek uitgewassen?”. Een paar mannelijke uitzonderingen bevestigden de regel. Tegen die praktische logica blijken zelfs geen financiële argumenten opgewassen. De overstap naar herbruikbare luiers zou een gezin een besparing van 25.000 frank opleveren tegen dat baby op het potje kan. Nergens blijkt de luiersubsidie, die de winst nog kan vergroten, een succes.


Vergisting

Er is nog een derde mogelijkheid. In het Antwerpse (intercommunale IGEAN) mag men de gebruikte pampers meegeven met de wekelijkse omhaling van het GFT-afval. GFT staat voor groente-, fruit- en tuinafval. Een vergistingsproces reduceert de luiers tot biogas, compost en een kleine kunststofrestfractie.

Het probleem is dat er in onze streek geen GFT-inzameling is. Voor tuinafval kan men tegen een zacht prijsje bij IMOG een groencontainer bestellen, thuis geleverd en opgehaald. Dat tuinafval wordt gecomposteerd in Moen. Voor het nattere keukenafval promoot IMOG met veel bijval thuiscompostering. Maar daarmee is er nog geen oplossing voor de luierberg.



De commentaren zijn gesloten.