10-11-05

Bij ons geen huisraad in de greppel

De schamele meubels en het huisraad zie ik nog op het trottoir staan. Het regende in de Roterijstraat. De bewoners van café Zonnebloem werden uit hun huis gezet. Ze konden hun pacht niet meer betalen. Die scène uit mijn kindertijd in de jaren 50, ben ik nooit vergeten. Jaren later kwam ik die mensen opnieuw tegen. Zij waren in betere doen en hadden een woonst gevonden in een van de tuinwijken van de sociale huisvestingsmaatschappij Goedkope Woning.
 
Nu ik voorzitter ben van Goedkope Woning Kortrijk, grijpt elke uitzetting die we moeten doen, mij naar de keel. Ik kan het niet aanzien dat gezinnen op straat moeten worden gezet. Toch kan het soms, heel soms, niet anders. Maar wij doen er alles aan op uithuiszettingen te vermijden.
 
Vlaams parlementslid en Kortrijks gemeenteraadslid Carl Decaluwe (CD&V) stelt er elk jaar dezelfde vragen over aan de minister van Wonen. Uit het antwoord van minister Marino Keulen (de meest sexy man in de politiek volgens een maffe enquête) blijkt dat in 2004 in heel Vlaanderen 1.300 gezinnen uit hun sociale woning werden gezet. Dat is gemiddeld een 12-tal per socialehuisvestingsmaatschappij. Welnu, dan vormen wij met Goedkope Woning een gelukkige uitzondering. Bij ons is er in het lopende jaar 1 enkele uitdrijving. In 2003 en 2004 waren er geen.
 
Directeur Brecht Vermeulen van de Roeselaarse regionale socialehuisvestingsmaatschappij De Mandel, de grootste van West-Vlaanderen, ziet met lede ogen de huurachterstand bij zijn huurders stijgen. Hij wijt dat aan de gewijzigde mentaliteit: "Vroeger betaalde men eerst de huur, dan de kolen en dan de rest. Nu komen de breedbeeldtelevisies en de gsm's eerst".
 
Bij Goedkope Woning hebben we ondervonden dat er nog andere redenen zijn. Familiale tegenslagen (scheidingen, sterfgevallen, zware ziekten) kunnen de mensen in een financiële afgrond duwen. En vaak ook is er een vorm van ongeletterdheid in het spel. Die mensen zijn in hun harde leven het lezen verleerd; ze doen geen brieven open, zeker geen aangetekende. Zeer moeilijk is het om mensen te redden als ze de aanmaningen om huurachterstal te betalen of om een afbetalingsregeling te treffen, niet verstaan of niet eens opendoen.
 
Bij Goedkope Woning hebben wij een systeem uitgewerkt om uithuiszettingen te vermijden. Een personeelslid heeft de bijzondere opdracht de huurachterstallen op de voet te volgen. Vanaf de eerste maand achterstal krijgen de huurders een aanmaning. Reageren ze niet dan worden zij persoonlijk bezocht. Hebben zij het moeilijk om de achterstal ineens te vereffenen, dan wordt hen een afbetalingsplan voorgesteld.
 
Mislukken die pogingen, dan worden de huurders in kwestie aangeraden het OCMW op te zoeken. Wij hebben een samenwerkingsovereenkomst met het OCMW om huurschulden in een vroeg stadium aan te pakken. Dan is het drama immers nog gemakkelijker op te lossen. Geen enkele andere eigenaar zal zijn huurders op pad naar het OCMW zetten, want bij budgetbeheer (OCMW) of schuldbemiddeling (advocaat) wordt het nagenoeg onmogelijk beslag te leggen of iemands huurcontract te verbreken.
 
Pas als die zachte pogingen niets opleveren, gaat het dossier naar de advocaat. Die doet op zijn beurt nog een poging met een aanmaningsbrief. Ook dan kan nog een afbetalingsplan worden voorgesteld. Lukt dat niet, dan wordt een zaak ingeleid bij de vrederechter.
 
De vrederechter roept beide partijen, huurder en Goedkope Woning, eerst bijeen voor een verzoeningspoging. Ook hier kan nog een afbetalingsplan worden afgesproken. Komt de huurder niet af of komt er geen akkoord, dan vonnist de rechter. Zelfs dan hoeft hij de huurder nog niet op straat te zetten.
 
De uitgezette huurder blijft gerechtigd om zich opnieuw in te schrijven als kandidaat-huurder. Hij moet zich dan wel schikken naar de wachtlijst. En als hij na enkele jaren opnieuw aan bod komt, kan hij slechts een woonst krijgen als hij eerst zijn oude schulden aanzuivert.
 
Het komt erop aan de ganse procedure, zeg maar lijdensweg, zo vlug mogelijk af te breken. Hoe langer het duurt, hoe meer kosten die uiteindelijk op de huurder terechtkomen en zijn financiële situatie nog verergeren. Een deurwaarder die voor de deur staat, kost stukken van mensen. Anderzijds is een gerechtelijke verbreking van een huurcontract ook voor de maatschappij geen winstgevende activiteit. De huurder die zijn woonst kwijtspeelt, neemt zijn schulden mee en het is bijna onmogelijk nog iets te recupereren.
 
Vandaar onze inspanningen om de huurachterstallen van in het begin tegen te gaan. Het resultaat is dat er bijna geen uithuiszettingen zijn. Bij ons geen huisraad in de greppel.
 

Commentaren

Bij ons geen huisraad in de greppel Hier in Nederland werken de woningbouwverenigingen te weinig mee om een uithuis zetting te voorkomen. Deze zien liever dat de schuldenaar uit huis wordt gezet en de woning direct weer beschikbaar wordt gesteld aan de volgende huurder en later gaan ze de schuldenaar wel aanpakken om alsnog hun geld te krijgen. Vele hulp instanties zijn inmiddels er achter dat een uithuis zetting zoveel mogelijk moet worden voorkomen. Alleen hebben deze wel de medewerking nodig van de schuldeisers. Wij van First-Step zijn inmiddels druk bezig om bepaalde protocollen op te stellen om medewerking af te dwingen bij de schuldeisers of via gerechtelijk stappen de uithuis zetting te vertragen of zelfs te verbieden.

Met vriendelijke groet
Mark Goes
St. First-Step
Secretaris/Penningmeester

Gepost door: Mark Goes | 18-01-06

De commentaren zijn gesloten.