13-01-13

Zondags Kortrijk (ansicht 64)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

warme choco.JPG

Op een zondagse sneeuwdag zoals vandaag kan een warme choco deugd doen. In het trendy Square Hotel op de Kortrijkse square met de naam Plein is de lievelingsdrank van Markske van De kampioenen in aanbieding in de lounge bar. Een alternatief is hun Irish coffee. Maar zou je niet beter eerst eens stevig ontbijten? Je hebt het al begrepen, na mijn eerste week als schepen staat mijn hoofd niet zo naar historische of andere opzoekingen bij een of ander onderbelicht stadsbeeld. Ik moet trouwens dringend nog enkele 'ansichten' van de vorige weken afwerken. Daarom meer beeld dan klank vandaag. Ik beloof beterschap.

Irish coffee.JPG

Andere horecazaken in de stad pakken uit met ingenieuze coctails, exquise wijnen of zeldzaam 'bier van de week'. In de bar van het Square Hotel is dat ... warme choco! Sympathiek. De reclame maakt mij curieus naar het ontbijt dat ze er aanbieden, ook voor niet-hotelgasten. Als ze hun brood halen aan de overkant van de Kleine Leiestraat bij De Trog, dan zitten ze al helemaal goed. Misschien gaan wij er ooit nog eens op een verloren ochtend.

Tulpenbomenpad.JPG

Om naar het Plein te gaan, ben ik door het tulpenbomenstadsparkpad gegleden, de 'dreef' van het Groeningepark, tussen de neppe stadspoort in Disneystijl en het monument van de Maagd van Vlaanderen. Naast het monument ben ik even goedendag gaan zeggen aan de enige Himalayaceder (deodarceder) die onze stad rijk is, een kastaar van meer dan honderd jaar. Nog niet zo lang geleden verloor hij in een storm zijn siamese tweelingbroer. Een dikke tak was immers uitgegroeid als een tweede stam die zich mettertijd ontwikkeld had als een nieuwe kruin.

Himalayaceder.JPG

Van die aangegroeide tweelingbroer rest alleen nog een lidteken op de stam. En blijkbaar herbergt die stam in een holletje ook een of ander diertje.

lidteken.JPG

Op het prachtig heraangelegde Plein stapelde de sneeuw zich op, op een van de tribunes van ronde arena die daar is gebouwd. 'Revolution' staat er te lezen, met een eigenzinnige letter E. Een Pools sprekende papa met twee kinderen trok er zich niets van aan; het was tijd voor een sneeuwman.

revolution2.JPG

De 'tunnel' van gele kornoelje (met rode eetbare bessen op het einde van de zomer) was sprookjesachtig.

gele kornoelje.JPG

Op het einde van het Plein lag de duurste fontein van het westelijk halfrond - met een jaarlijks drinkwaterverbruik dat meer kost dan een bruto masterwedde - er uitgeteld bij.

fontein.JPG

Niet goed wetend of hij moest gaan smelten of aanvriezen, vormde de sneeuw intussen adembenemende kantwerkjes.

sneeuwkant.JPG

Tot volgende week.

welkom.JPG

06-01-13

Zondags Kortrijk (ansicht 63)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

driemoren1.JPG

Het prentje van vandaag, Driekoningendag 2013, betreft Kortrijks oudste zwarten, ook met zijn drieën, waarvan één gekroond. Iedere keer dat ik ze passeer, op de Graanmarkt, moet ik onwillekeurig denken aan de TV-kwelling die mij geen enkele zondagavond tot en met 1978 is bespaard gebleven: The Black and White Minstrel Show. Daarin werden blanke charmezangers zwart geschminkt. Op de Graanmarkt is het omgekeerd. Enkele jaren geleden werden de drie zwarte koppen in de gevel van de aloude herberg De Drie Moren wit geschilderd. Nochtans huist er nu een horecazaak met de naam African Queens.

AQ1.JPG



Ben er nog aan bezig...


01-01-13

Nieuwjaarswens van Kortrijklinksbekeken

wensen 2013 Kortrijklinksbekeken.JPG

30-12-12

Zondags Kortrijk (ansicht 62)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

Retoucheuse.JPG

Het laatste prentje van 2012 baadt in de eindejaarssfeer: een van de sympatiekste etalages van Kortrijk. Maureen Craeynest werd met een eerdere kerstvitrine ooit bekroond door het stadsbestuur en zij mocht haar prijs ontvangen uit handen van toenmalig waarnemend burgemeester Lieven Lybeer. Ook dit jaar is het de moeite waard even te gaan kijken. Het is een feestelijk tafereel geworden in sneeuwwit en zwart - dat laatste is trouwens haar lievelingskleur.

Retoucheuse 1.JPG

'Nova' staat er in stalen rode letters boven de ingangsdeur, afgewerkt met een zwierige coca-colastreep. Maar dat is slechts een restant van de vorige zaak die huisde in de Filips van den Elzaslaan 70. Nova was een groot- en kleinhandel in mercerie-waren (naaigarens, naalden, vingerhoeden, lintjes, passementerie, ritsen en ander naaigerief). De zaak liep in de jaren tachtig al lang op haar laatste benen, ook omdat al die artikelen waren opgenomen in het aanbod van de grootwarenhuizen.

nova.JPG

Toen Maureen Craeynest het pand overnam, vestigde zij er haar naai-atelier. Het achterhuis van Nova, dat uitgeeft in de Voorzienigheidsstraat, heeft zij niet mee aangekocht. Dertig jaar al baat zij er een van de zeldzaam geworden retoucheuse-ateliers uit. Waar kan men elders nog in Kortrijk terecht met in te leggen pantalons, te versmallen rokjes, te verbreden overjassen enzovoort? Zij verstelt ook lederen stukken. Zo bezien, vervult Maureen eigenlijk een knelpuntberoep! Overigens vind je bij Maureen voorts nog wel naaibenodigdheden en accessoires die elders onvindbaar geworden zijn.

Singer.JPG

Zij voelt de crisis, zegt Maureen. Maar het zou wel eens kunnen dat precies de crisis meer klanten naar haar zaak brengt. Op 3 januari 2013 starten de wintersolden in Kortrijk en voor retouches aan confectiekledij kan men bijna nergens meer terecht in de boetieks zelf. Toch is het niet nodig om lekkere kledij die niet helemaal past, ontgoocheld terug te leggen. Bij Maureen kan je daarvan immers iets laten maken dat als het ware perfect naar jouw model is getekend.

FvdE70.JPG

23-12-12

Zondags Kortrijk (ansicht 61)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

fietstrommel 1.JPG

Het prentje van vandaag is iets nieuws in het Kortrijkse straatbeeld. In de Boudewijn IX-laan is de eerste fietstrommel van Kortrijk neergepoot, aan het recent gerealiseerde fietspad naast de gewezen gendarmerie. Buurbewoners kunnen er hun stalen ros droog en beveiligd achterlaten en hoeven er de gang van hun rijwoning niet meer mee vol te zetten. Voor amper 5 euro per fiets per jaar!

fietstrommel 3.JPG

'Eigenlijk realiseren wij hiermee het bewonersparkeren voor fietsen' zegt Gunther De Baerdemaeker van het sociale fietsbedrijf Mobiel. In de 'velobox' kunnen vijf fietsen geparkeerd worden. De bezitters kunnen er met een codeslot gemakkelijk gebruik van maken. De trommel aan de overkant van café De Klokke is een primeur en een proefproject. Aan de hand van de ervaring ermee zal nagegaan worden of er ook in andere straten en wijken dergelijke boxen kunnen komen.

Het experiment kadert in het Europese subsidieprogramma 'Bike Friendly Cities' (fietsvriendelijke steden), een programma getrokken door de Nederlandse stad Middelburg (Zeeland). In totaal zal dat programma 6.350.049 euro investeringen tegen halverwege juni 2014 opleveren, waarvan de helft zal gefinancierd worden met Europees geld. De Kortrijkse partner in dat programma is niet de stad maar vzw Mobiel. Het fietsbedrijf met hoofdzetel aan de achterkant van het station (Minister Tacklaan 57) is daarin autonoom zowat 400.000 euro projecten aan het uitvoeren (ook hier voor de helft gefinancierd door Europa). En die projecten betreffen dergelijke fietstrommels, andere stalplaatsen voor fietsen, leenfietsen enzovoort.

Persoonlijk vind ik die boxen zeer interessant. In de Kortrijkse gemeenteraad is het idee voor het eerst ter sprake gebracht door Philippe Avijn van Groen (niet meer herverkozen).

fietstrommel 4.JPG

Terwijl ik de box aan het fotograferen was, werd ik aangesproken door een buurtbewoonster. Zij wou een petitie starten ... tegen het initiatief. "Hoeveel kost dat grapje nu ook al weer? En zou men dat geld niet beter besteden aan de daklozen?". Tja, mevrouw, precies voor de daklozen is men hier achter de hoek (hoek Sint-Antoniusstraat en Tuighuisstraat) een heel opvangcentrum aan het bouwen. "Jamaar, meneer, er kunnen hier maar vijf fietsen is, en de gangen van alle rijhuizen in de straat staan vol fietsen". De tegenstand bleek dus veeleer gebaseerd op teleurstelling dat men zelf geen stalplaats had dan tegen de box op zichzelf. De vijf beschikbare plaatsen in die ene fietsentrommel waren direct besproken.

En dat zou dan ook wel eens het probleem kunnen zijn van die fietstrommels: hun grote succes. Kunnen wij er wel genoeg zetten in al die straten waarvan bewoners ondertussen op de website van stad Kortrijk hebben laten weten er ook zo een te willen (Elfde Julilaan bijvoorbeeld)? Een en ander bewijst in elk geval dat de behoefte groot is. Als 'toekomstig schepen van Mobiliteit' zal ik het experiment van nabij opvolgen.

fietstrommel 5.JPG


16-12-12

Zondags Kortrijk (ansicht 60)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

Heulebrug.JPG

Het prentje van vandaag betreft een brug die er niet uitziet als een brug. Achter dikke en hoge muren die dienstdoen als ballustrades loopt de Heulebeek, in de Zeger van Heulestraat (in ... Heule - waar elders?). Maar zelfs als ziet de brug er niet uit als een brug, ze heeft toch de ouderdomskwaaltjes van een brug. In afwachting van het nieuwe stadsbestuur heeft het oude stadsbestuur het op instorten staande deel van de brug afgeschermd met nadars. Misschien moeten we eens nadenken over een geheel nieuwe brug, een die de zijrivier van de Leie weer zichtbaar maakt in deze mooie hoek van Heule. Ze zou ook wat meer bestand mogen zijn tegen grote debieten.


Strals meer.

09-12-12

Zondags Kortrijk (ansicht 59)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

1950.JPG

Zondag 9 december: een laat Sinterklaasverhaaltje. Het eerste prentje toont de barokke bedaking op de hoek van de Grote Markt en de Graanmarkt van Kortrijk. De site is op het einde van de tweede wereldoorlog verwoest door geallieerde bombardementen, zoals ook het neo-gotische postgebouw met telegraaftoren aan de overkant van de Graanmarkt. Nummer 4 van de Graanmarkt (tot 1916 Koornmarkt - herdoopt door de eerste Duitse golf?) was van 1810 tot de vernietiging op 21 juli 1944 herberg De Hesp. In dat café was een man met een markante naam mede-uitnodiger voor een monsterkaarting op 8 december 1889: Camiel Pikkanik. Zijn achternaam is een vorm van het Kortrijkse woordje voor letterkoekje of carolientje, een sinterklaasversnapering. Heeft die man echt bestaan of is het een grap van de opsteller van de affiche?

 

pikkanik groot.JPG

 

pikannik2.JPG

 

 




 

niknak.JPG


 

Graanmarkt 4.JPG

Er komt nog meer.

02-12-12

Zondags Kortrijk (ansicht 58)

Elke zondag een bijzonder prentje, een ansicht van Kortrijk.

Statie Bissegem.JPG

Je kunt er geen treinticket meer kopen, wel bloemen. In het Kortrijks Handelsblad wordt het mooie pand ten onrechte gedegradeerd tot 'tramstatie'. Zeg evenwel nooit, maar dan ook nooit, tram tegen een trein. De trein ging in Bissegem trouwens de tram vooraf. Toch een zondags prentje waard.

De Wevelgemse Joke Vermeulen opende vorige vrijdag op het Vlaswaagpleintje (Gullegemsesteenweg) in Bissegem haar eigen bloemenzaak, bloemsierkunst incluis. Ze stak over het ambacht vanalles op in de gerenommeerde Tuinbouwschool van Melle en afgestudeerd gaf ze erover les in de Kortrijkse Tuinbouwschool en in het Centrum voor Volwassenenonderwijs in Kortrijk. Volgens het Kortrijks Handelsblad heeft zij nu een winkel ingericht in 'de oude tramstatie' van Bissegem. 'Oud' klopt enigszins en 'statie' ook, maar 'tram' is - denk ik - verkeerd. Het gebouw met karakter waarin Joke haar bloemstukken zo tot hun recht laat komen, is niets anders dan het spoorwegstation van Bissegem, de 'treinstatie' dus.

Bissegem had al heel vroeg een treinverbinding met de rest van de wereld, zegge Kortrijk en Wervik. Die spoorlijn werd al in 1853 in gebruik genomen door de private maatschappij 'Société anonyme des chemins de fer de la Flandre Occidentale'. Dat was een maatschappij met Engels kapitaal, het Vlaamse restant van de eerder al falliet gegane Compagnie Hainaut-Flandre. In de streek werd de spoorweguitbater het 'IJzerenwegbedrijf De Vlaanders' genoemd. In 1906 werd de lijn ingelijfd bij de staatsspoorwegen (nu NMBS). De Vlaanders had zijn eigen vormingsstation in Kortrijk op de sporen nabij de Zandstraat (Congostraatje?).

De op aandeelhouderswinst afgestemde De Vlaanders had een heel slechte reputatie wat de veiligheid betreft. In 1895 reed een expresstrein met reizigers in op een veel te lange goederentrein. Verschillende passagiers schoten er het leven bij in. Een onderzoek bracht aan het licht dat de expresstrein niet was uitgerust met adequate remmen, werkend met hydraulische kracht. De dodelijke machine had slechts remblokken die met de hand tegen de wielen moesten worden getrokken.

Statie Bissegem3.JPG

Aan de overkant van de Gullegemsesteenweg (toen Iperstraote) was er een goederenstation (nu parking ontmoetingscentrum), waar grote ladingen vlas werden verstouwd. Zowel op het huidige Vlaswaagplein (vandaar de naam) als aan het goederenstation waren er weegbruggen voor de vlaswagens.

Het bewaard gebleven treinstationnetje dateert van 1924. Het verving het oude station van 1912. In de officiële inventaris van bouwkundig erfgoed wordt het omschreven als een 'klein station van het wederopbouwtype'. Het werd inderdaad gebouwd na de verwoestingen van de Groote Oorlog in de typische stationsstijl van toen. Wellicht met oorlogsschadevergoeding (onder meer van het Britse Imperium) werden de stations op de lijnen naar de 'verwoeste gewesten' een voor een vernieuwd.

wolfsdak.JPG

De staatsspoorwegen hanteerden daarbij een basismodel voor stationsbouw: baksteenbouw onder een 'afgewolfd' zadeldak met pannen. Een afgewolfd dak is een bedekking waarvan het voorste stuk is afgeschuind boven een afgeknotte puntgevel. Het station van Bissegem heeft twee van die punt(zij)gevels. Voor de deuren en vensters opteerde men voor hoge, gekoppelde muuropeningen met arduinen tussendorpels en aanzetstenen. Dat alles is bewaard.

Het mooie pand werd in 2001 officieel beschermd als monument. De minister die tekende, was Paul Van Grembergen, Spirit. Op zijn kabinet werkte een zekere Bart Caron, thans groen Vlaams parlements- en gemeenteraadslid.

Het station werd in 1987 gesloten. Bissegem werd gedegradeerd tot gewone stopplaats. Op beide perrons melden affiches dat opstappende reizigers een ticket kunnen kopen aan de treinbegeleider. Als ze daartoe zelf het initiatief nemen en niet de controle afwachten, krijgen ze het aan de normale prijs.

Statie Bissegem2.JPG

De eerste tram maakte in Bissegem pas 40 jaar na de trein zijn opwachting; het was een stoomtram die het centrum van Kortrijk, via Buda en Overleie, met Bissegem en verderop Ledegem verbond. In concessie van de Nationale Maatschappij van Buurtspoorwegen werd de lijn uitgebaat door de Société Anonyme intercommunale de Courtrai. In 1927 nam de NMVB alle lijnen weer in eigen hand. In 1933 werd de tramlijn van Bissegem doorgetrokken naar Menen -parallel met de spoorweg maar met meer stopplaatsen - en geëlektrificeerd. Op 14 november 1957 passeerde de laatste tram over de sporen. Van dan af waren het bussen.

Wat er ook van zij: succes aan Joke Vermeulen, met haar gedurfde investering. Behalve op dinsdag is de bloemenzaak elke dag open tot 18.30 uur met een uurtje middagpauze. Op zondag tot 12.30 uur. De winkel heeft een pagina op Facebook.

Statie2.JPG

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende