Straks meer...

Een verzamelaar van parkeerbonnen - de teller staat op 20 (à 15 euro = 300 euro) - beukt met merkwaardige argumenten in op de Kortrijkse parkeerregeling. Verbouwereerd neemt het Kortrijkse stadsbestuur alleen akte van zijn bezwaarschrift, zonder uitspraak te doen. Als de man naar de rechtbank stapt, bestaat het risico dat de Kortrijkse systeem van 'naheffingen' op grond van Parko-vaststellingen onwettig wordt verklaard. Tijd voor een vijfde publicatie van de uitspraken van het stadsbestuur over bezwaren tegen parkeerbonnen. Zie ook de vorige publicaties uit de reeks..

Parko is niet bevoegd

Een Zwevegemse huisdokter wordt blijkbaar bij elk gemotoriseerd bezoek aan Kortrijk bestookt met parkeerbonnen (zoals geweten iedere keer 15 euro). Tot nu kreeg hij er al 20 onder zijn ruitenwisser. Daarvan betaalde hij er 16. De vier laatste pikte hij niet meer. Onder de hoede van een advocatenbureau diende hij bezwaar in bij het stadsbestuur. Een spervuur van juridische spitsvondigheden tegen de Kortrijkse parkeerbetaalregeling volgde.

Zo klaagt de dokter via zijn raadsman aan dat "op geen enkel document uitgaande van Stad Kortrijk of van het stedelijke parkeerbedrijf Parko wordt verwezen naar de toepasselijke bezwaarprocedure". Volgens de bonnenverzamelaar is dat in strijd met het decreet Openbaarheid van bestuur. Dat decreet zegt immers dat elke administratieve handeling die rechtsgevolgen heeft voor 'bestuurden of andere besturen', "slechts geldig ter kennis wordt gebracht als de beroepsmogelijkheden en de modaliteiten van het beroep worden vermeld. Bij ontstentenis daarvan neemt de termijn voor het indienen van het beroep geen aanvang". Als dat juist bevonden wordt door de rechter, betekent dit dat men tegen de Kortrijkse parkeerbonnen in bezwaar of beroep kan gaan tot in de eeuwigheid!

Maar is er nog straffers te lezen in het bezwaarschrift. De advocaten hebben uitgeplozen dat "enkel erkende bewakingsondernemingen voor derden vaststellingen kunnen doen die uitsluitend betrekking hebben op de onmiddellijk waarneembare toestand van de goederen die zich bevinden op het openbaar domein" (artikel 1, §1, lid 1, 6° van de wet van 10 april 1990 betreffende de private en bijzondere veiligheid). Volgens de advocaten is Parko geen erkende bewakingsonderneming. Dus zijn de parkeerovertredingen die belast worden met een naheffing, simpelweg onrechtmatig vastgesteld. Als de rechter daarmee akkoord gaat, mag iedereen die voortaan een parkeerbon krijgt, die zonder problemen scheuren en weggooien! Tenzij de stad daarvoor weer politieagenten inschakelt (als de Politiezone daarmee akkoord gaat ten minste).

Het moet zijn dat de uppercut hard aankwam. Het stadsbestuur zinkt even door de knieën. Het weigert een uitspraak ten gronde te doen over het bezwaarschrift van de dokter van Zwevegem en zijn advocaten. Aangezien hier de wettelijkheid van de belastings- en bezwaarprocedure in twijfel wordt getrokken, meent het stadsbestuur dat alleen de rechtbank van Eerste Aanleg van Brugge (als beroepsinstantie) of zelfs de Raad van State uitspraak kan doen. Het stadsbestuur beperkt zich ertoe 'akte te nemen' van het bezwaar.

Voorwaar een heel eigenaardige manier van handelen: een instantie die een oordeel moet vellen en die dat weigert. Is dat geen soort van rechtsweigering? Artikel 5 van het Gerechtelijk Wetboek: "Er bestaat rechtsweigering wanneer de rechter weigert recht te spreken onder enig voorwendsel, zelfs van het stilzwijgen, de duisterheid of de onvolledigheid van de wet." In dit geval treedt het stadbestuur toch op als een rechtscollege dat administratieve sancties bevestigt, dus als rechter. Een rechter die zich schuldig maakt aan rechtsweigering is strafbaar (art. 258 Strafwetboek)!

En moet de dokter wel betalen zolang het stadsbestuur als bezwaarinstantie zijn bezwaar niet gemotiveerd heeft afgewezen? Van een kluif gesproken!

Mijn auto stond een week in panne

De moeder van een olympisch turntalent uit Wevelgem kreeg in de lente van vorig jaar niet minder dan acht parkeerbonnen toegestuurd. Haar auto, gereden door haar beroemdste dochter en haar nieuwste adoptiezus, recent overgekomen uit Ethiopië, was op 29 april achtergelaten in de Groeningelaan, zonder ticket. Hij bleef daar maar staan. Het duurde tot 5 mei eer Parko de eigenar kon opsporen.

De eigenares van het wrak vraagt in een bezwaarschrift enige clementie. Bij een moeder van zeven adoptiekinderen komt een dergelijke naheffing (120 euro voor 8 naheffingen) heel zwaar an. Bovendien zijn er verzachtende omstandigheden. De wagen werd door haar dochters noodgedwongen achtergelaten omdat hij in panne stond. De meisjes moesten allebei dringend naar elders in het land; ze namen dan maar andere vervoermiddelen. Het turntalent moest voor een week op stage in Gent; de andere dochter moest naar Geel. Met jeugdige nonchalance hadden zij hun moeder wel gebeld dat zij de wagen aan de kant hadden moeten zetten maar zij konden niet goed preciseren waar in Kortrijk en zij waren er zich evenmin van bewust dat het daar een zone voor betalend parkeren was. De contactsleutel was tot overmaat van ramp mee met het Ethiopische meisje naar Geel. De wagen is intussen weggesleept ... en staat nog steeds in panne.

Het stadsbestuur liet zich (een beetje) vermurwen. Van de acht boetes moet de Wevelgemse adoptiemoeder er maar zes betalen (toch nog 90 euro). We leren hieruit dat er wel degelijk kan afgedongen worden op de prijs.

Ik hoef jullie cadeautje niet

Een automobiliste uit Deerlijk parkeerde har wagen vorige zomer in de Guldensporenlaan, voor een klein half uurtje. De laan maakt deel uit van de 'blauwe zone Sint-Jan'. Plichtsbewust etaleerde de automobiliste haar oude getrouwe parkeerschijf. Maar mis! Het Parkopersoneel constateerde dat het ging om een niet meer geldige kaart. Een parkeerbon was vlug uitgeschreven, maar deze keer met een cadeautje erbij: een nieuwe geldige parkeerschijf.

De dame in kwestie vindt het toch niet leuk. Zij stond daar maar een half uurtje waar je tot twee uur mag staan. Zij doet veel huisbezoeken in Kortrijk en haar kaart bracht haar nog nooit in de problemen. En: "Hoezo, er is een nieuwe parkeerschijf ingevoerd? Ik weet van niets. Hoe stom bovendien: er staat geeneens meer een einduur op! Mijn oude kaart geeft dan toch meer informatie...".

Parko repliceert dat de oude schijven al van eind maart 2003 zijn vervangen door het Europese model. Het parkeerbedrijf heeft een heel lange tolerantieperiode in acht genomen. Mar na zes jaar mag iedereen toch verondersteld worden te weten dat men de nieuwe kaart moet gebruiken. Juist, oordeelt het stadsbestuur.

Het budget 2010 van Parko

Intussen legt het autonome stadsparkeerbedrijf Parko zijn budget voor het begonnen jaar voor aan de komende gemeenteraad. De cijfers tonen aan dat Parko een goudmijntje is. Op een geraamde omzet van 4,3 miljoen euro schikt het Parko in 2010 14,3% overschot te hebben. Het budget 2009 was nog rooskleuriger: een overschot van 15,8% op een omzet van 4,5 miljoen euro. Maar die voorspelling zal wellicht niet helemaal uitkomen. Vorig jaar heeft Parko immers een pak meer geïnvesteerd dan men zich in het begin van het jaar had voorgenomen. Meer dan een half miljoen euro extra werd uitgegeven aan parkeersignalisatie, nieuwe straatautomaten en beheerssysteem straatparkeren. Volgens de voorlopige rekening 2009 zou de besteedbare winst toch nog 176.100 euro bedragen.

Lezers van deze vervolgserie vragen zich waarschijnlijk af hoeveel al die naheffingen nu opbrengen. Wel voor 2010 rekent Parko daarvoor op hetzelfde bedrag als het op zijn vorige begroting had ingeschreven: 550.000 euro. Dat is een voorzichtige schatting. In 2009 was dat bedrag al bijna bereikt op eind september.

Uit de financiële gegevens van Parko blijkt dat het parkeerbedrijf zich recht houdt met de inkomsten van het bovengrondse parkeren. De ondergrondse parkings - parking Schouwburgplein en parking Veemarkt - zijn nauwelijks zelfbedruipend te noemen. Beide kelders brengen zowat 900.000 euro in het laadje. Daartegenover staan onder meer volgende toewijsbare kosten: 540.000 euro intresten op leningen, 138.000 euro voor onderhoud en herstellingen, 90.000 euro aanpassingswerken aan de Schouwburgparking, of samen 768.000 euro zonder de kosten voor gas- en elektriciteit, personeel en andere.

Bovengronds beurt Parko met zijn automaten, bewonerskaarten, Piaf-toestellen, sms-parkeren en naheffingen meer dan 2,5 miljoen euro. En daar komt dan nog 700.000 euro bij van Parking-Xpo en 50.000 van de pendelaarsparking aan het station.

In 2010 neemt Parko zich voor om 860.000 euro te investeren. Naast de vanzelfsprekende investeringen in parkeertoestellen en -systemen, gaat er nogal wat geld naar de verdere informatisering en naar de inrichting van de kantoren die het parkeerbedrijf vorig jaar heeft aangekocht (een deel van het Casinocomplex van Voka - zie mijn eerder stuk) 

Met enige vertraging een bijdrage aan gedichtendag 2010 in Kortrijk, een schets van een winterdag zoals wij er 'vandejare' al veel hebben meegemaakt. De schets is van Guido Gezelle, van 1872 tot 1899 bisschoppelijk verbannen uit Brugge en onderpastoor van de Kortrijkse OLVrouweparochie. Aan de stoere parochiekerk staat ook, sinds Pasen 1903, zijn borstbeeld. Het was op gedichtendag 2010 opgeleukt met een toupetje sneeuw; er zit zelfs sneeuw in 't haargespertel van zijn rechteroor.

Het is niet meer de oorspronkelijke buste. Tot 1989 was het een ander beeld dat het bescheiden plantsoen daar sierde. Een bronzen afgietsel van een marmeren borstbeeld, naar levend - hoewel erg ongedurig - model, gekapt door de Prijs-van-Rome-winnaar Jules Lagae. De dag na de overwinning van Greg Lemond in de Tour de France, een maandagmorgen in juli 1989 - tweehonderd jaar na de Franse Revolutie waar Guido Gezelle zo tegen was! - constateerde de Kortrijkse dichter Geert Verbeke, gealarmeerd door vroege marktgangers, dat de buste was verdwenen. Ze is nooit teruggevonden!

Er werd dan maar een bronzen afgietsel gemaakt van een andere marmeren buste van de beroemde onderpastoor, ook van Jules Lagae. Het oorspronkelijke marmeren beeld zou wel nog in het bezit zijn van de Kortrijkse Academie, maar het was om een of andere reden niet meer bruikbaar. De beeldhouwer had in 1902 al veel moeilijkheden ondervonden om marmer van gepaste kwaliteit te vinden. De kwaliteit van het brons van het vervangbeeld is trouwens ook niet om naar huis te schrijven. De dichter heeft op zijn neus al een psoriasisplek.

Het gedicht komt uit de bundel Tijdkrans, 1891.

Vol naalden vliegt de lucht

Vol naalden vliegt de lucht,
vol priemend ijsgekertel,
dat glinstert in de zon,
en, met den asemtocht
gezwolgen, kilt en kerft
de kele en ‘t haargespertel,
dat in de neuze temt
den toevoer van de locht.

‘t Is bijtend koud. Een spree
van witheid, ongemeten,
‘t zij waar ge uwe oogen vlucht,
ligt overal gespreid;
‘t is snee' tot in uw huis,
‘t komt snee' door al de spleten;
‘t is snee', ‘t is immer snee',
en al sneeuwwittigheid.

De wind komt, wild en boos,
gesnoeid uit alle gaten;
geen ruste en wilt hij, eer
hij eenmaal weten zal
dat ‘t volk verdwenen is,
en hem wilt meester laten...
't Is bijster, bijtend koud,
en 't wintert overal.

Dertig jaar geleden vroegen de bewoners van de Venning - een sociale woonwijk in Kortrijk tussen de Vaart en Ring R8 - met zwarte vlaggen aandacht voor hun vergeten deel van de stad en hun ondermaatse woonomstandigheden. Twintig jaar geleden richtten diezelfde bewoners en hun buren van de aanpalende straten het comité Vaart op om middelen van het Sociaal Impulsfonds over het kanaal te krijgen voor sociale stadsvernieuwing. Pas nu ziet het ernaar uit dat op het stadhuis en bij de sociale huisvestingsmaatschappij initiatieven op stapel staan. Eindelijk!

De sociale huisvestingsmaatschappij Goedkope Woning wil de bestaande wijk vervangen door een nieuwe wijk, met meer woningen, na sloop van een groot deel van de bestaande panden. Het stadsbestuur wil deze operatie samen met andere ontwikkelingen in dat stadsdeel in een groot ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) kaderen.

Maar over de manier waarop beide instanties de zaken aanpakken, rijzen zwaarwichtige vragen. Goedkope Woning faalt in zijn communicatie met haar huurders. Die mensen krijgen plots te horen dat zij in de komende vier jaar allemaal gaan moeten verhuizen. Maar er is geen duidelijkheid over begeleidende sociale maatregelen - wie gaat de verhuiskosten betalen bijvoorbeeld? - en er is zelfs geen duidelijkheid over de herhuisvesting - Goedkope Woning heeft (nog) geen beschikbare nieuwe woningen. "Wanneer de huidige non-communicatie blijft duren, zal de ongerustheid ter plekke alleen maar toenemen en wordt een sterke basis gelegd voor tegenstand" constateerde ook het stadsbestuur op 14 oktober 2009.

Tussen het stadsbestuur en Goedkope Woning botert het intussen allerminst. Op 21 december jl. was er een verkennend gesprek op het stadhuis en het verslag daarvan is te lezen in de notulen van de zitting van het stadsbestuur van 23 december 2009. "Het gesprek verliep vanuit de sociale huisvestingsmaatschappij uiterst negatief en offensief. Conclusie van het gesprek: De sociale huisvestingsmaatschappij ziet geen enkele meerwaarde in een samenwerking om tot een integrale visie te komen, waarin het project zich situeert". Het stadsbestuur wil namelijk dat Goedkope Woning zijn Venningproject inpast in wat de stad met het hele gebied tussen de Vaart en de Ring voorheeft. Goedkope Woning van haar kant wil geen bevoogding en wil hoogstens een samenwerking opstarten met elk van de betrokken schepenen apart. "Enige toenadering tussen beide standpunten is niet tot stand gekomen", aldus het officiële verslag.

Misschien heeft Goedkope Woning niet helemaal ongelijk als men wil voorkomen dat het stadsbestuur of wie dan ook een deel van haar gronden wil inpalmen voor niet-sociale bouwprojecten (onder de mom van 'meer sociale mix' bijvoorbeeld).

Ondanks de heel afwijzende houding van de belangrijkste partner in dat RUP, heeft het stadsbestuur beslist voort te doen alsof er niets aan de hand is. En intussen is over de concrete plannen van Goedkope Woning en van het stadsbestuur slechts mondjesmaat informatie vrijgegeven. Zo ingrijpende stadsvernieuwingsoperaties behoeven verregaande inspraak van de bevolking en democratische controle van de verkozen gemeenteraadsleden. Dat ontbreekt hier bijna volledig. Als gemeenteraadslid ga ik er het stadsbestuur over ondervragen in de komende gemeenteraad (8 februari).

Zwarte vlaggen

De Venning is een tuinwijk van 164 sociale huurwoningen, gebouwd in de jaren zestig door Goedkope Woning Kortrijk op de zanderige moerasgronden aan de overkant van de Vaart Kortrijk-Bossuit. De huizen en huisjes zijn stevig van constructie maar misten van begin af aan het elementaire wooncomfort. Zo was er wel een ruimte voor een eenvoudige badkamer maar die was niet ingericht. Tot enkele jaren geleden moest ik - ik was voorzitter van Goedkope Woning geworden! - nog hemel en aarde verzetten om de woningen uit te rusten met zo iets essentieels als warm water. 

Begin de jaren tachtig ondersteunde ik met enkele kameraden het protest van de Venningbewoners tegen de gebreken van hun woningen en van de inrichting van hun wijk (die er soms meer uitzag als een stortwijk dan een tuinwijk). Zwarte vlaggen werden uitgehangen, de bewoners stapten op in een protestmars en uiteindelijk werden zij op het stadhuis ontvangen waar de volksvergadering uitdraaide op luidruchtige emoties. Veel heeft het niet uitgehaald.

Begin de jaren negentig stonden wij met de Venningbewoners weer op de barricaden. De Vlaamse Regering had een Sociaal Impulsfonds (SIF) opgericht met geld voor steden die aan sociale stadsvernieuwing wilden doen. Wij eisten dat er daaruit middelen naar de verarmde en achtergestelde buurten in en rond de Venning zou komen. Wij slaagden er zelfs in toenmalig minister Leo Peeters te laten komen om een kijkje te nemen op de wijk. Maar weer bleek dat het stadsbestuur nauwelijks oren had naar de verzuchtingen van de Venningbewoners. Er kwam wel een begeleide buurtwerking en het sociaal ondernemerscentrum Kanaal 127 nam zijn intrek in een leegstaand bedrijfspand in de omgeving.

Om maar te zeggen dat veel Venningbewoners ruime ervaring hebben in 'bewonersparticipatie' maar daar ook een erg realistische kijk op hebben: het is niet omdat je je gedacht mag zeggen, dat je ook krijgt  waar je recht op hebt.

Leegstand

Onder het vorige stadsbestuur, CD&V-sp.a, mocht ik voor de sp.a voorzitter worden van Goedkope Woning, de vermaledijde huisbaas van de sociale woonwijk Venning. Het heeft mij bloed, zweed en tranen gekost om er iets ten goede te keren. De strijd voor het warme water leek ik te zullen winnen, maar de beslissing om alle huizen daarvan te voorzien werd in de praktijk gesaboteerd. Voorstellen om de huizen drastisch te moderniseren werden lang afgewimpeld. Uiteindelijk slaagde ik erin te bekomen dat aannemer Clarus, een bedrijf van de sociale economie, huis(je) per huis mocht onder handen nemen. Ik zag toen al wel in dat we op die manier weg waren voor jaren maar meer kon ik niet bekomen.

Onder het huidige stadsbestuur, CD&V-OpenVLD, viel die renovatiepoging met aannemer Clarus stil. Meer zelfs, iedereen - en vooral de bewoners - konden vaststellen dat Goedkope Woning meer en meer huizen op de Venning liet leegstaan. In het najaar van 2008 bloklettert Het Laatste Nieuws "Venning heeft opknapbeurt nodig" (4 september 2008). Buurtwerkster Annelies Vanhoenacker slaakte een noodkreet: "De woonkwaliteit laat steeds meer te wensen over". In het daaropvolgende voorjaar bloklettert Het Nieuwsblad: "Bewoners wijk Venning storen zich aan verloedering" (9 februari 2009). Nu was het 'wijkburgemeester' Werner Six (alias Kenny Rogers) die zich ergerde aan "de grote leegstand in de wijk".

Bescheid

In de loop van 2009 werd stilaan duidelijk wat er aan de hand was. Goedkope Woning reageerde met de mededeling dat er "metamorfose op til" was op de Venning. Goedkopewoningvoorzitter Koen Byttebier kondigde "een uniek project" aan: "De Venning wordt over vijf jaar een modelwijk" (Laatste Nieuws 5 juni 2009). De huisbaas verklaarde letterlijk: "het gaat niet enkel om renovaties. Omdat een aantal huizen te klein is, willen wij op sommige plaatsen van twee woningen één maken. Zelfs nieuwe huizen zijn niet uitgesloten".

Byttebier gaf toen voor het eerst toe dat "de leegstand die er nu is, een bewuste keuze is". En hij voegde eraan toe: "Tijdens de werken zullen wellicht enkele mensen tijdelijk moeten verhuizen". De bewoners werd nieuws beloofd tegen september 2009.

Het heeft wat langer geduurd eer de Venningnaren bescheid kregen, maar eind vorig jaar was de mededeling van Goedkope Woning verpletterend: iederéén zou zijn vertrouwde nest moeten verlaten! Het grootste deel van de Venning zou worden gesloopt. Nu bleek ineens dat de Venning en zijn bewoners eigenlijk al geruime tijd bewust waren uitgerookt, in de hoop dat er zoveel mogelijk gezinnen op eigen houtje de wijk zouden verlaten. Je zal maar naast een huis wonen dat maanden leeg te verkrotten staat! Je zal maar tevergeefs aankloppen bij de maatschappij voor herstellingen en onderhoud!

Filmpje

De aanpak duidt in elk geval op een vreselijk gebrek aan zin voor communicatie en op een nog groter gebrek aan het inlevingsvermogen in de behoeften van de bewoners dat van een sociale huisvestingsmaatschappij mag worden verwacht. Was het nu werkelijk niet mogelijk de bewoners van in den beginne tekst en uitleg te geven over de drastische plannen en ze te begeleiden in de moeilijke periode die hen te wachten staat? En misschien was er bij de mensen die daar al heel hun leven wonen, ook wel wat te leren over hoe de sociale woonwijk kan verbeteren?

Dat gebrek aan communicatie van Goedkope Woning is ook opgemerkt door het stadsbestuur: "Wanneer de huidige non-communicatie blijft duren, zal de ongerustheid ter plekke alleen maar toenemen en wordt een sterke basis gelegd voor tegenstand" (officieel verslag van 14 oktober 2009).

Intussen zijn we weeral een paar maanden verder en de bewoners zijn nog altijd niet veel wijzer. Ze weten dat ze straat per straat zullen moeten opkramen, maar waar naartoe ze kunnen, wat erin de plaats komt en of en zo ja wanneer en onder welke voorwaarden ze kunnen terugkeren, krijgen zij niet te horen. Er zijn hen vier informatievergaderingen beloofd. Twee van die vergaderingen zijn al achter de rug. Op de laatste vergadering, eind januari, werd hen een filmpje getoond over hoe erg het momenteel wel is op hun wijk - alsof zij dat zelf niet dagelijks aan den lijve ondervinden. Maar op vragen over hun toekomst kon men zogezegd nog niet antwoorden.

Verhuizen

Een groot probleem is dat Goedkope Woning momenteel niet beschikt over woningen - nieuwbouw of grondig gerenoveerd - waar de Venningverlaters naartoe kunnen. Niet alleen op de Venningwijk lijdt het woningenbestand van Goedkope Woning onder jarenlange verwaarlozing. Men gaat de bewoners toch niet van de ene onaangepaste woning naar een andere doen verhuizen? De grote nieuwbouwprojecten van Goedkope Woning - allemaal appartementen: aan de Gentpoort en in de Meensestraat - zitten al jaren vast in discussies tussen de maatschappij en Stad Kortrijk. Het is niet verantwoord de verhuisoperatie Venning te starten vooraleer die andere projecten zijn vlot getrokken en afgewerkt.

Een ander reëel probleem zijn de verhuis- en installatiekosten waarmee de Venningbewoners in de komende jaren zullen worden geconfronteerd. Het is niet hun schuld dat zij uit hun vertrouwde woningen worden gezet. Er kan niet worden verwacht dat zij zich financieel hebben voorbereid op een verhuis die hen pas op het allerlaatste werd bekendgemaakt. En bovendien gaat het hier niet om een publiek dat het zo breed heeft dat het veel kan sparen. De mensen vragen dus - te recht! - sociale begeleidingsmaatregelen. De progressieve fractie in de gemeenteraad steunt hen in die eis. De stad, het OCMW en Goedkope Woning moeten daartoe gezamenlijk inspanningen leveren.

Klimaatneutraal

Uit een ingezonden stuk van sportjournalist Karl Vannieuwkerke in De Standaard (15 december 2009) blijkt dat hij 'peter' is van het project. Hij geeft een vage schets van de plannen van Goedkope Woning: "We zullen kijken of we bestaande huizen samenvoegen of nieuwe optrekken". Ik hoop maar dat als men dan toch opteert voor een harde vernieuwing met sloping van 70% van de bestaande woningen, men er een pak nieuwe optrekt. De wijk kan wel wat dichtere bebouwing verdragen. Zo hebben de kleinste woningen (tussen de Damastweversstraat en de Tapijtweversstraat) de grootste tuinen, soms tot wanhoop van de bejaarde bewoners die er geen weg mee weten. Als die bouwgrond zou veel efficiënter kunnen ingedeeld worden.

De peter-sportjournalist maakt ook bekend dat Goedkope Woning hoopt Europese subsidies te bekomen voor zijn project. Via andere kanalen blijkt het te gaan om een project ECO-Life, samen met een Deens project in Höje Taastrup (2500 woningen!) en een project in de stad Birstonas (en niet Bistronas) in Litouwen, in het Concerto-programma FP7-Energy 2008-TREN-1. Projecten van Gent en Leuven werden niet geselecteerd.

De Europese Concerto-subsidies zijn bedoeld voor 'woongemeenschappen' die op een vernieuwende manier omspringen met energiebesparing. Op de Venning zou het gaan om betere beglazing en isolatie. Goedkope Woning zou op die manier 3 miljoen euro recupereren op een totale investering van zowat 30 miljoen euro. Maar die investering zou niet alleen naar de Venning gaan maar ook naar een nieuwbouwproject in de Meensestraat en Pottenbakkershoek (Overleie). Vlaams minister van Woonbeleid en Energie Freya Van den Bossche steunt het project en de subsidieaaanvraag.

Een van de voorwaarden om aan die felbegeerde Europese subsidies te geraken is volgens genoemde Karl Vannieuwkerke dat het project niet meer dan zes jaar in beslag neemt. 2010 zou gebruikt worden voor het opstellen en laten goedkeuren van de plannen en vergunningen. vanaf 2011 heeft Goedkope Woning dan nog vier jaar voor de bouwwerkzaamheden.

Tegenstand

Het is een grote vraag of die strakke timing kan worden gehaald. Voor de herinrichting van de sociale woonwijk heeft Goedkope Woning een goedgekeurd 'ruimtelijk uitvoeringsplan' (RUP) nodig. de maatschappij ging ervan uit dat het stadsbestuur in oktober 2009 de beslissing zou nemen een dergelijk RUP te laten ontwerpen. In de plaats daarvan blijkt het stadsbestuur te opteren voor een veel groter RUP. De stad wil namelijk de herinrichting van de sociale woonwijk opnemen in een algemene herinrichting van heel het stadsdeel aan de overkant van de Vaart Kortrijk-Bossuit. Goedkope Woning blijkt dat niet erg te zien zitten. Zie de scherpe bewoordingen waarin een mislukt gesprek wordt weergegeven tussen Goedkope Woning en de stad (zie inleiding).

Wij hebben het raden naar de redenen van de tegenstand van Goedkope Woning. Vreest Goedkope Woning in die grotere ontwikkeling niet meer tijdig te kunnen klaarkomen? De maatschappij ging ervan uit tegen oktober 2010 een goedgekeurd RUP te hebben. De stad rekent voor zijn groter RUP niet eerder te landen dan ten vroegste halverwege 2011.

Vreest Goedkope Woning dat de stad zijn begerig oog heeft laten vallen op de grote hoeveelheid bouwgrond die vrijkomt als Goedkope Woning begint te slopen? Het is bijvoorbeeld geweten dat Onderwijsschepen Jean de Bethune in het midden van de woonwijk een paar bouwkavels wil 'aanslaan' voor de bouw van een wijkschooltje (waar overigens volstrekt geen behoefte aan is). De stad legt in haar voorbereidende documenten nogal wat nadruk op de gewenste 'sociale mix'. Het zou inderdaad geen goed idee zijn om van heel het gebied aan de overkant van de Vaart een reservaat voor sociale huurders te maken. Maar dat betekent nog niet dat het een goed idee zou zijn Goedkope Woning - een maatschappij zonder grondreserves maar met lange wachtlijsten - te beroven van bouwgrond om wat beter gegoede gezinnen aan te trekken in de wijk.

Openheid gevraagd  

Zolang Goedkope Woning en de stad zich blijven hullen in geheimdoenerij over hun plannen met de Venning en het 'overvaartse' deel van Kortrijk, kunnen wij slechts gissen welk conflict zich daar afspeelt. Dat komt de ontwikkeling van dat achtergestelde stadskwartier niet ten goede.

Ik hoop dat er binnenkort volledige openheid komt zodat de bewoners, de andere betrokkenen en iedereen die begaan is met Kortrijk (gemeenteraadsleden bijvoorbeeld) kan meedenken over de beste aanpak. Ik hoop dat het stadsbestuur en Goedkope Woning inzien dat openheid en debat hun grootse plannen alleen maar zullen verfijnen en meer aanvaardbaar maken voor de bevolking. Een eerste aanzet tot dat debat vindt plaats in de gemeenteraad van 8 februari 2010.